სტივენ კინგის წიგნები საკმაოდ ხშირად ეკრანიზდება, რაც ზოგჯერ ჩრდილავს მის მიერ უშუალოდ დაწერილ ფილმებსა და სატელევიზიო შოუებს. მართლაც, მიუხედავად იმისა, რომ მისი კარიერის სხვა ასპექტებზე ნაკლებია საუბარი, აღიარებული საშინელებათა ავტორი თავისთავად ნიჭიერი კინორეჟისორი და სცენარისტია. და მიუხედავად ამისა, ბევრად მეტი დაიწერა მისი სადებიუტო ნამუშევრის შესახებ, როგორც სცენარისტის 80-იანი წლების საშინელებათა ფილმში „Creepshow“, ვიდრე 1992 წლის „Sleepwalkers“-ის სცენარზე, ვამპირულ ფილმზე, სადაც მთავარ როლს „ჯოჯოხეთის ბიჭის“ მსახიობი რონ პერლმანიც ასრულებს. „Sleepwalkers“ მოგვითხრობს დედა-შვილის ვამპირულ დუეტზე, რომლებიც უდანაშაულო ადამიანების სასიცოცხლო ენერგიას წოვენ. პერლმანი კი კაპიტან სოამსის როლს ასრულებს, შერიფის, რომელსაც თითებს აგლეჯენ ფილმის ერთ-ერთი ყველაზე შემზარავი სცენის დროს. არის თუ არა „Sleepwalkers“ 90-იანი წლების ერთ-ერთი საუკეთესო საშინელებათა ფილმი? ალბათ არა — ის არც კი არის ათწლეულის საუკეთესო კინგის პროექტი, რომლის განმავლობაშიც გამოვიდა ისეთი ადაპტაციები, როგორიცაა სატელევიზიო მინისერიალი „IT“ და ფილმი „Misery“, რომლებმაც საბოლოოდ ლეგენდარული სტატუსი მოიპოვეს. „Sleepwalkers“ თუმცა, გასართობი ფილმია, რომელიც კინგის შემოქმედების თაყვანისმცემლებს მოეწონებათ, მაშინაც კი, თუ ის აუცილებლად არ არის მისი კარიერის უმაღლესი მიღწევა. ამის გათვალისწინებით, რა აღძრავდა ავტორს, რომ ეს ამბავი სცენარად ექცია, ნაცვლად იმისა, რომ წიგნად დაეწერა? სტივენ კინგმა „Sleepwalkers“ ერთი მიზნით დაწერა – ხალხის შესაშინებლად. თუმცა, როგორც ჩანს, ავტორს ასევე სურდა დაესრულებინა დებატები იმის შესახებ, უკეთესია თუ არა მისი ისტორიების ადაპტაციები, ვიდრე მათი ლიტერატურული ეკვივალენტები. როგორც მან 1992 წელს Los Angeles Times-თან ინტერვიუში განმარტა: „მე საკმაოდ კმაყოფილი ვარ ამით. საქმე ის არის, რომ ეს ჩემია. ამ პროექტის ერთ-ერთი უპირატესობა ისაა, რომ არავინ მოვა და არ იტყვის: „წიგნი ბევრად უკეთესი იყო“, რადგან წიგნი არ არსებობს.“ დღესდღეობით, სტუდიის უმეტესობა, ალბათ, თავს დადებდა, რომ კინგის სახელთან დაკავშირებული ფილმები გადაეღო და მის ხედვას ენდობოდა. თუმცა, „Sleepwalkers“-მა, როგორც ჩანს, 90-იან წლებში შეაშფოთა ისინი, რადგან ფილმის საშინელების ცენტრში მყოფ ვამპირის მსგავს არსებებს ბუნდოვანი ისტორია აქვთ. კინგის სიტყვებით ამ საკითხზე: „Columbia-ში რამდენიმე აღმასრულებელია, რომლებსაც არ დავასახელებ, რომლებიც განუწყვეტლივ მეკითხებოდნენ: „ისინი სხვა პლანეტიდან არიან, არა?“ მე კი ვპასუხობდი: „აბა, რატომ გაღელვებთ, საიდან მოდიან?“ მთლიანობაში, კინგი კმაყოფილი ჩანს იმით, თუ როგორ გამოვიდა მიკ გარისის რეჟისორობით გადაღებული ფილმი. უფრო მეტიც, საშინელებათა ჟანრის თაყვანისმცემლებმა უნდა ნახონ, რათა აღმოაჩინონ ჟანრის ყველაზე ცნობილი რეჟისორების სხვადასხვა კამეო.