#კრონოსი

ვამპირული კინოს საუკუნოვანი მოგზაურობა: მონსტრის უსასრულო ადაპტაცია

ვამპირული კინო ასწლეულების განმავლობაში ინარჩუნებს აქტუალობას მონსტრის უსასრულო ადაპტირების უნარის წყალობით, რომელიც ასახავს აკრძალულ სურვილს, კულტურულ შიშს ან უკვდავებას როგორც წყევლას. სტატია მიმოიხილავს ჟანრის საკვანძო ნამუშევრებს, როგორიცაა მარიო ბავას „შავი კვირა“, ტოდ ბრაუნინგის „დრაკულა“, გილერმო დელ ტოროს „კრონოსი“ და ფრენსის ფორდ კოპოლას „ბრამ სტოკერის დრაკულა“, ასევე ანა ლილი ამირპურის „გოგონა ღამით მარტო მიდის სახლში“, რითაც გვიჩვენებს, თუ როგორ ვითარდება ვამპირის იმიჯი ყოველ ეპოქაში,